Amarillo

Odmiana chmielu Amarillo została przypadkowo odkryta przez Virgil Gamache Farms w 1990 roku, gdy znaleźli ją rosnącą obok pola chmielu Liberty. Zaczęli ją uprawiać w 1991 roku, a następnie opatentowali jako nową odmianę w 2003 roku. Pierwotnie została opatentowana pod identyfikatorem VGXP01. Została udostępniona publicznie krótko po otrzymaniu patentu. Amarillo jest czasami określany jako Amarillo Gold.

Amarillo to chmiel aromatyczny zwykle używany tylko w dodatkach pod koniec gotowania, w tym w dry hoppingu.

Chmiele Amarillo nadają piwu wyraźny kwiecisty, korzenny, tropikalny smak i aromat o charakterze cytrusowym. Cytrusy mają cechy pomarańczy i cytryny, podobnie jak Cascade, ale znacznie silniejsze. Inne deskryptory aromatu to grapefruit, melon, morela i brzoskwinia. Chmiele Amarillo oferują solidne właściwości goryczące w zakresie 9-11% alpha acids. Zawierają również jedną z najwyższych zawartości olejku mircenu (60-70% całkowitych olejków) spośród wszystkich chmielu. Ta niezwykle wysoka zawartość mircenu nadaje mu bardzo słodki smak cytrusowy i aromat bliższy pomarańczom niż grapefruit. Amarillo stał się jednym z ulubionych chmielu rzemieślniczych browarów. Często jest łączony z Citra, Simcoe i Mosaic w wielu soczystych IPA i pale ales.