Przewodnik piwowara
Wszystko, co trzeba wiedzieć o szyszce chmielu — od budowy gruczołów lupuliny przez skład chemiczny, profil olejków eterycznych, drogę od pola do warki, geografię upraw aż po historię odmian.
Szyszka chmielu (strobilus) to żeński kwiatostan rośliny Humulus lupulus. Pod listkami (brakteolami) skrywa gruczoły lupuliny — żółte ziarenka pełne żywic i olejków, które dają piwu goryczkę i aromat.
Łączy szyszkę z resztą rośliny — to przez nią płyną składniki odżywcze podczas wegetacji.
Centralny rdzeń szyszki. Do niego są przymocowane wszystkie brakteole i bracty.
Duże zewnętrzne listki dające szyszce charakterystyczny kształt. Same w sobie zawierają niewiele substancji aktywnych.
Mniejsze wewnętrzne listki. To u ich podstawy znajdują się gruczoły lupuliny — sedno chmielu.
Żółte ziarenka wypełnione kwasami alfa, kwasami beta i olejkami eterycznymi. To dla nich uprawia się chmiel.
Sucha masa szyszki to głównie celuloza i białka, ale piwowara interesują dwa procenty: kwasy alfa, kwasy beta i olejki eteryczne. To one decydują o IBU i charakterze aromatu.
Sucha masa szyszki
100%
Z całej szyszki realnie liczą się te kilka procent — to z nich powstaje goryczka, aromat i charakter piwa. Reszta to balast.
Po izomeryzacji w wrzącej brzeczce dają piwu goryczkę. Im wyższy procent, tym mniej chmielu wystarczy.
Wolniej się utleniają, dają miękką, długą goryczkę. Ważne dla piw lagerowanych.
Aromat. Większość gotuje się w boilingu — by je zachować, dodaje się chmiel pod koniec lub na zimno.
Mircen, kariofylen, humulen, farnezen, linalool — pięć głównych olejków, które tworzą profil aromatyczny. Każdy odpowiada za inną nutę: cytrusy, pieprz, drzewo, owoce.
Klasyczny szlachetny chmiel ma zrównoważony profil z dominacją humulenu. Nowoczesny chmiel aromatyczny — głównie mircen, czyli intensywne cytrusowo-tropikalne nuty.
drzewo · ziołowy · szlachetny · kwiatowy · owocowy · zielony
cytrusy · żywica · sosna
Świeża szyszka, peletka, T90, lupulin powder, cryo, ekstrakt — chmiel trafia do warki w wielu formach. Czas dodania (60 min boil, whirlpool, dry hop) decyduje co z niego wyciągniesz.
Chmiel rośnie po wertykalnych linach do 7 m wysokości. Zbiór raz w roku, sierpień-wrzesień. Z ha można zebrać 1.5-2 tony szyszek.
Świeża szyszka jest suszona do 10-12% wilgoci, mielona i prasowana. Najpopularniejsze formy: peletki T90, T45, lupulin powder, cryo, ekstrakt CO₂.
Chmiel dodany na początku warzenia podlega izomeryzacji kwasów alfa. Powstaje IBU — goryczka. Olejki w 90% odparowują.
Chmiel dodany pod koniec gotowania (whirlpool) lub na zimno (dry hop) zachowuje olejki eteryczne. To one tworzą aromat gotowego piwa.
Chmiel uprawia się w wąskim pasie szerokości geograficznych — między 35° a 55° na obu półkulach. USA, Niemcy, Czechy, Polska, Wielka Brytania, Nowa Zelandia, Australia — każdy region nadaje szyszkom inny charakter.
Półkula północna
35° – 55° N
Półkula południowa
35° – 55° S
Pas geograficzny: 35° – 55° na obu półkulach. Chmiel potrzebuje ~15 godzin światła dziennego latem i mroźnej zimy dla cyklu wegetacyjnego — oba warunki spełniają tylko te dwa wąskie pasy klimatyczne. Bliżej równika brakuje mrozu, bliżej biegunów — światła.
Najstarszy region uprawy chmielu w Europie. Klasyczne chmiele szlachetne: Hallertau Mittelfrüh, Tettnang, Spalt.
ha uprawy
20 400
ton/rok
47 000
Domena Saaza — duszy czeskich pilsów. Delikatny, ziołowy, kwiatowy profil.
ha uprawy
5 100
ton/rok
8 200
Lubelski (jedyna polska odmiana szlachetna), Marynka, Iunga. Pikantne, ziołowe nuty.
ha uprawy
1 600
ton/rok
2 800
Klasyczne angielskie odmiany: Fuggle, East Kent Goldings, Target. Ziemiste, drzewne, lekko owocowe.
ha uprawy
950
ton/rok
1 400
Styrian Goldings, Aurora, Bobek. Lekko korzenne, między szlachetnymi a aromatycznymi.
ha uprawy
1 600
ton/rok
2 700
Stolica modern hopów. Cytrusy, tropic, żywica, sosna. Citra, Mosaic, Simcoe, Cascade, Centennial.
ha uprawy
24 500
ton/rok
53 000
Galaxy, Vic Secret, Ella, Eclipse. Intensywnie tropikalne, marakuja, brzoskwinia.
ha uprawy
550
ton/rok
1 100
Nelson Sauvin, Motueka, Riwaka, Wai-iti. Wino-owocowe, tropikalne, unikalne profile.
ha uprawy
440
ton/rok
950
Od 736 roku w Hallertau, przez ang. Fuggle (1875), amerykański Cascade (1972) i Citra (2007), aż po nowoczesne hybrydy — chmiel ewoluuje razem ze stylami piwa, które warzy.
Średniowiecze
Najwcześniejsza udokumentowana uprawa chmielu w bawarskim Hallertau. Mnisi z opactw zaczynają eksperymentować z chmielem w piwie.
Średniowiecze
Niemiecka mistyczka opisuje konserwujące właściwości chmielu w piwie. „Physica” — pierwsza książka opisująca chmiel z perspektywy naukowej.
Wczesnonowożytna
Bawarskie prawo czystości piwa — chmiel oficjalnie wymieniony jako jeden z czterech dozwolonych składników (woda, słód, chmiel, drożdże).
Era przemysłowa
Richard Fuggle wyhoduje swoją odmianę w Kent. Stanie się synonimem angielskich ales — Porter, Stout, English Bitter.
Era craft beer
USDA wypuszcza Cascade — pierwszy modern American hop. Cytrusowy, grejpfrutowy aromat. Cornerstone craft beer revolution lat 80-90.
Era craft beer
Nowoczesny chmiel aromatyczny z intensywnym tropikalno-cytrusowym profilem. Definiuje styl NEIPA i całe pokolenie nowych craft beers.
Era craft beer
Mosaic, Galaxy, Nelson Sauvin, Sabro, Strata — eksplozja unikalnych odmian z całego świata. Co rok pojawiają się nowe hybrydy.